Werk    Toespraken  


Axel, Zeeuws-Vlaanderen, deel van de gemeente Terneuzen. En heerlijk dicht bij Antwerpen. Aldaar: Pot interieur. Naar eigen zeggen de grootste designzaak van Nederland. Ziet er prachtig uit - inderdaad. Op vrijdag 29 november 2013 neem ik er deel aan een masterclass. Gewijd aan Benno Premsela. Net als ontwerper Karel Boonzaaijer - in goed onderling overleg. Hij gaat in op Premsela als ontwerper (in het bijzonder van de Lotek lamp), ik meer op Benno als mens. Deelnemers: een groep (interieur) architecten en ontwerpers, uit NL en België. www.pot.nl

Hier mijn verhaal>>

Reacties>>

Louis van Gasteren, de veelzijdigheid zelf. Op 1 december 2012 viert hij zijn negentigste verjaardag, in de Amsterdamse Zuiderkerk. Ter gelegenheid van verschijnt een imponerend boek. Signaal. Of ik een korte inleidende toespraak wil houden. Ja, ik wil.

Lees maar>>

Signaal, de beeldende kunst van Louis van Gasteren, diverse auteurs, Uitgeverij Weesperzijde, ISBN 978 94 90647 001

Frans Mettes, affichevirtuoos.
Openingstoespraak in het Spoorwegmuseum, 2012.

Het is 31 oktober. Hervormingsdag. Maarten Luther nagelt 95 stellingen op de deur van de Slotkerk in Wittenberg. 1517, 495 jaar geleden. Anno heden is de plaats delict Unesco Werelderfgoed.

Ik heet geen Maarten en poneer geen 95 stellingen.
Drie is voldoende.

1. Over Frans Mettes.
Frans Mettes wás een fenomeen,
Frans Mettes ís een fenomeen.

Ook omdat hij zelf de meeste teksten schrijft. Die zijn onverbrekelijk verbonden met idee en beeld.

2. Over Gielijn Escher.
Gielijn Escher is onze laatste ware affichist. Hij zou een constante stroom opdrachten moeten krijgen. Naast begenadigd ontwerper is hij ook: kenner bij uitstek, rasspeurder, volhouder en een groots verzamelaar.

3. Over het vak.
Er worden vandaag de dag vrijwel geen ware affiches meer gemaakt. Plakkaten met ziel en zeggingskracht. Er heerst een pijnlijk gebrek aan bravoure, lef, humor, spanning en ideeŽn. Veel grafisch ontwerpers staan op afstand en zijn eigenlijk veredelde dtp-ers, die weinig anders doen dan rangschikken, binnen formats.

Zo.
Nu Frans Mettes: een zeldzaam mens.>>

Reacties>>



Op 25 januari 2012 wordt in het Utrechtse Catharijneconvent het boek Pelgrim tegen wil en dank ten doop gehouden. Een nauw samenwerkingsverband tussen Loek Martin en Karel Kindermans. Ik spreek er zeven minuten. Lees maar>>



Ordners, ordners vol. Soms verbaast het me hoeveel toespraken ik wel niet heb gehouden... Vaak zijn ze ook nu nog relevant.

Deze, bijvoorbeeld, over creativiteit. Uit 1987>>



 

Op vrijdag 30 oktober '09 wordt, feestelijk, de publicatie 'Archief Karel Suyling' gepresenteerd. Ter gelegenheid van de overdracht van het industriële ontwerpwerk van Karel (Eindhoven, 1926) aan de Bijzondere Collecties van de UvA. Alsook vanwege het digitaal zichtbaar worden van zijn grafische werk (met name voor Citroën) dat reeds aan de Oude Turfmarkt in beheer is. Mede dankzij het NAGO, het Nederlands Archief Grafisch Ontwerpers.
www.nago.nl    www.bijzonderecollecties.uva.nl

Ter bijeenkomst houd ik een toespraak>>





 

Voor het museumcongres 2009 te Middelburg schrijf ik een toespraak. Over de metaalmoeheid onder museale affiches.
Om mij moverende redenen spreek ik die tekst niet uit, aldaar. Behartenswaardig blijft hij wel.

Lees maar>>



Roots toespraak tot Wim Crouwel op 2 november 2008

Dierbare Judith en Wim, dames en heren in groten getale,

Wim, je hebt het dozijn volgemaakt! Het twaalfde deeltje in de serie Roots is aan jou gewijd. Als onderdeel van het Crouwel Festival, het Crouwel Gala.

Even: voor wie niet, nog niet, niet meer, weet wat Roots is: Roots is een dunboek, À 16 pagina's. Bedacht door Robert van Rixtel van [Z]OO producties. Voor Greve Offset. Beide te Eindhoven. Elke drie maanden verschijnt een nieuwe editie. Het is dus makkelijk uitrekenen: 12 gedeeld door 4 is 3. Drie jaar geleden klinkt het startschot.: 27 mei.

Iedere uitgave is een portret. In beeld en in woord. Van een oudere grafisch ontwerper dan wel nauw betrokkene. Ik noem je voorgangers, Wim. Walter Nikkels, Jan van Toorn, Benno Wissing, Henk Gianotten, Frans Spruijt, Bob Noorda, Harry Sierman, Gerrit Noordzij, Baer Cornet, Cor Rosbeek. Om over mezelf maar te zwijgen. Ik word wel gezien als een zebrapad. Tussen reclame en vormgeving. Vandaar.

Laat me even de fotograaf eren, die een waarlijk magistrale reeks portretten heeft gemaakt: Aatjan Renders. En memoreren dat Arctic Paper al van stond af aan het papier schenkt.

En dan de scribenten: Paul Hefting, Chris Vermaas, Jaap Lievense, Ben Bos, Wim Westerveld, Titus Yocarini, Toon Lauwen, Koosje Sierman, Carel Kuitenbrouwer, nogmaals Paul Hefting, Frederike Huygen.

Waarmee ik, miraculeus, terug ben bij mezelf.

Ooit zeg ik, tegen Robert, van Rixtel, de drijvende kracht, dat ik ook wel eens een deeltje Roots zou willen schrijven. Over iemand die ik aardig ken en ten zeerste bewonder. Na verloop van tijd doemen de contouren op van het eerbetoon aan Wim. Het Crouwel Event, de Crouwel Experience. En o zaligheid, ik mag de Roots tekst schrijven!

Na verkennende koffie en bonbons kom ik als een blije kleuter thuis, ondanks een spontane bloedneus.

Voor het ware gesprek voorzie ik me van een geleend digitaaltje, een opname mini. Ik hoef maar op 1 knop te drukken. Legt Martijn me uit.

Ondertussen zweet ik reeds penen. Ik realiseer me eens te meer dat ik geen langschrijver ben. En alle elf eerdere Rootsen staan fiks vol met tekst... En: wat moet je nou zeggen, schrijven over iemand als Wim? Over wie al zoveel is gezegd en geschreven. Over wie een biografie is verschenen die ik beschouw als een precisiemonument. Wie ben ik? In geen geval een Frederike Huygen. En evenmin een Hugues Boekraad...

Het wordt nog erger.

Na het werkgesprek met Wim, heerlijk, enerverend, op het puntje van de stoel, blijkt, onontkoombaar, dat je 2 keer op dat ene knopje moet drukken... Zet het geheugen maar op scherp, Mertz. Ge begrijpt dat ik niet als een monnik, met een virtuele bedelnap, terug wil. Naar de Minervalaan in Zuid. Naast Nicodemus Piepkajuit.

Ik wend me tot Robert. Hij sterkt me. Ook in de overtuiging dat je, immer, jezelf moet blijven. En dus ziet de twaalfde Roots er wat anders uit dan de oudere 11. Minder tekst. Weinig abbreviaties. Geen SMS taal. Wel staccato. Ik citeer de achterflap:

'Benieuwd, aanhoudend benieuwd. Ofwel: volop nieuwsgierig, kijklustig, weetlustig. En overal bij, alom present. Strak in het pak, strak in zijn werk. En breed tegelijk. 2D, 3D, typografisch, grafisch, industrieel. Alsook: adviseren, beoordelen, besturen, doceren, schrijven, spreken, toespreken. Wim Crouwel, 1928.'

Wim! Helaas is Leen van Veen, de directeur van Greve Offset, ziek. Hetgeen inhoudt dat mij de eer te beurt valt jou 'ons dozijntje' te mogen aanbieden. Een verrassing is het niet, voor je. Je hebt alle stadia meegemaakt, op het scherm. Maar nu is het écht. In de hand. Op papier. FSC gecertificeerd.

Gefeliciteerd! En al het goede.

En u: Tot Ziens! Tot Crouwel! Het feest gaat voort. Hier en elders.

Paul Mertz

Zie ook: favorieten>>

Haarlem, 6 juni 2008

Voorafgaand aan de Stripdagen Haarlem houd ik een toespraak over reclame en strips. Vrijdag 6 juni '08. In het kader van een creatieve marktplaats. Zo noemen ze dat, daar. Frans Huissen, voorzitter van de Stichting Beeldverhaal Nederland, leidt in. Ook Arie Piet, algemeen directeur Koninklijke Joh. Enschedť, voert kort het woord. In zijn hoedanigheid van betrokken sponsor. Dan is het mijn beurt, in de Jansstraat, in het opmerkelijke gebouw van Zang&Vriendschap. Gerrie Hondius tekent spontaan. >>

Amsterdam, 15 maart 2008



Marie Louise Terwindt bij Galerie Clement, tot en met 12 april '08
Prinsengracht 845, 1017 KB Amsterdam www.galerie-clement.nl
Lees mijn openingstoespraak>>

Amsterdam, 5 maart 2008



Per 23 april '08 is Amsterdam uitgeroepen tot Wereldboekenstad, een predicaat van de Unesco. Uiterste houdbaarheidsdatum: 22 april '09. In het kader van organiseren de Bijzondere Collecties van de Amsterdamse Universiteitsbibliotheek een hoogst aantrekkelijke expositie. 'Boekt zoek lezer'. Die titel bekoort me niet echt, maar goed. Voorafgaand aan de opening ( 5 maart '08) houd ik een korte toespraak. In de Aula van de Universiteit, de voormalige Lutherse Kerk aan het Spui. Vlekkeloos gaat het er daar niet toe: er heerst een hinderlijke piep, die de oren stoort. Gelukkig kom ik daar wel bovenuit. De titel van mijn kritische betoog luidt: 'Vergeet-me-niet'.          Lees maar>>

www.uba.uva.nl/bc          www.amsterdamwereldboekenstad.nl