Werk    Simonis&Buunk:   Prompt Ede  


8.

7. Juni 2009 is nog nauwelijks begonnen... of de Volkskrant meldt dat de Haagse Mondriaans (Gemeentemuseum) niet langer mogen reizen, voorlopig. Eerst moet driftig worden gerestaureerd. Ik overleg terstond met Frank Buunk en binnen de kortste keren staat er een advertentie in de Volkskrant en in NRC/Handelsblad:

6. Vroeg in 2009

Vierkante Appel naar Rijks
Het Rijksmuseum heeft de Vierkante Man van Karel Appel aangekocht. Directeur Collecties Taco Dibbits: 'Het Rijksmuseum is het visitekaartje van de Nederlandse kunst. Daar horen gezichtsbepalende stukken van de twintigste eeuw bij'. Te zien tot en met 16 februari '09. www.rijksmuseum.nl

Simonis&Buunk, kunsthandel te Ede, reageert prompt. In de webrubriek Deze week. En brengt de Onvergetelijke Dame in stelling. Twintig jaar jonger>>



5. Midden in de herfst van 2008

Op de website www.simonis-buunk.nl staat de rubriek Deze week. Elke week. Steevast een beeld. Een toelichtende tekst. Kunsthistorisch verantwoord. En een kopzin. Die regel schrijf ik.

In week 47/08 wordt, door Ede, gereageerd op Damien Hirst en diens supershow in het Rijksmuseum. Centraal: het vanitas stilleven, zeg maar gerust de schedel, van Toon Kelder.
April meldt hij. Doch het jaartal staat er niet blij. De kopzin luidt:

Geen 75 miljoen

4. Eind september 2008

In het weekend spreekt Wouter Bos, minister van financiën, een veto uit. Jegens naakte handel. Dat wordt maandags bekend. Drie dagen later, op 25 september '08 staat Simonis&Buunk in de krant. Met een advertentie. FD, NRC/H en nrc.next.

3. Eind juli 2008

www.kmm.nl    www.simonis-buunk.nl






2. Eind april 2006

Prompte reactie:

De Volkskrant, 28 april '06

Diverse kranten, 29 april '06





1. Zomer 2005

Wild in Ede

Natuurlijk spande de Postbank de kroon, door het alerte en humorvolle inhaken op de, al dan niet vermeende, zwerfpoema. Maar Simonis&Buunk heeft méér in huis dan een leeuw. Leeuwèn, olifanten, neushoorns, buffels. Van de Engelse kunstenaar Shepherd (1931), die bijna jachtopziener was geworden en nu schrijft en schildert. Drie van zijn miniaturen (circa 3 x 5 cm) tooien thans even zovele dagblad-advertenties.






Is het een poema?

Er kwamen nogal wat reacties, op de annonces. (In Telegraaf en Handelsblad). Complimenteuze telefoontjes, bezoek, ook uit buitenland België en een ruim ge´llustreerd artikel op een hoogst ge´nteresseerde website. Ondertussen duurde het mysterie voort. Waarop adequaat werd gereageerd. Op de eerstvolgende maandag (11 juli). Ziehier.


Henriëtte Ronner-Knip (1821-1909)


Meer Max





Overigens inspireerde de poema de kunstenaar Helmut Smits tot het maken van een (logo) Puma (polystyreen, triplex, acryl) die op diverse lokaties was te zien. www.helmutsmits.nl
>nu hier





Van Ede naar Schiphol

Nog niet eens zo verschrikkelijk lang geleden kwam Frank Buunk thuis met een Mondriaan. Een vroege. Rond 1902. De Oostzijdse Molen aan het Gein, beschenen door de maan. Het doek is verkocht. Zoals zulks hoort, bij een kunsthandel. Aan: het Rijksmuseum Tot en met 13 december 2005 hangt het werk op Schiphol. Tussen E en F pier. In de Gouden Doos van het Rijks. Officieel: het Rijksmuseum Amsterdam Schiphol.

Ede zwaait uit. Dat is het motto van een hele pagina kleur in Tableau. En van een staccato advertentie in dagbladen. En van een drieluik in dagbladen. Achterpagina septembernummer, week 33 en week 34. Leuke dingen moet je doorvertellen.
www.rijksmuseum.nl



Fraai werk>>





Nogal wat aandacht. Soms commotie.

Op 16 augustus 2005 vindt de presentatie plaats van de nieuwe aankoop. Voor reizigers te zien op Schiphol. Brede aandacht in de media. Zoals in het NOS Journaal. Publicaties volgen, van Volkskrant, Trouw en NRC tot Telegraaf, Brabant, Ede. Kritiek is er ook. Van Hans Janssen, conservator moderne kunst en Wim van Krimpen, directeur, van het Gemeentemuseum Den Haag. De teneur is wat kissebisserig: het Rijksmuseum heeft een eerder bruikleenaanbod afgeslagen en collectioneert thans zelf, op het erfgoedterrein van de Residentie. Deskundigen mengen zich, Frank Buunk schrijft een ingezonden brief, het Rijks riposteert. In de turbulentie, de woelingen, duikt nogal eens de naam op van P.J.C. Gabriël, schilder uit de Haagse School. Diens molens worden dan Mondriaan ten voorbeeld verklaard. Nauwelijks later verschijnt een advertentie van Simonis&Buunk. Week 35, mèt wieken van Gabriël. Opgevolgd, week 36, door J.H.L. de Haas en diens nieuwsgierig vee. www.simonis-buunk.nl    >pers/publicaties >over ons in de media