Werk    De Rotterdam  


Het is de trots van Rotterdam. Hier gefotografeerd door Ed van der Elsken, in de haven van New York. Stoomschip Rotterdam, een van de laatst varende oceaanreuzen op kolen. Het schip wordt gekocht door de woningbouwcorporatie Woonbron, in de Maasstad. Waarmee het aan de sloop ontsnapt. Na restauratie en verbouwing start het een tweede leven. Is de bedoeling. Als restaurant, congresruimte en opleidingsinstituut. Aan wal. Kosten kade: € 5 miljoen. De gemeente betaalt.

Dat is zo ongeveer de situatie als Paul Kramer, regisseur, me belt. Of ik 1 minuut tekst wil schrijven. Voor een documentaire die hij maakt. Voor de AVRO. Close Up, zondag 16 december '08, Nederland 2, 18:10. Paul (ik ken hem via Museumschatten) werkt samen met producent Flip Nagler. Ik zie de film in wording, diverse malen en reik een dozijn zinnen aan. Tezamen een Ode aan de Rotterdam. Zo gaat ook de titel luiden. In mijn tempo gesproken een seconde of veertig. (Bij nader inzien blijkt een minuut te lang). Niet alles gebeurt zoals ik het graag wil. De regels worden verspreid. En het schip wordt plotseling vrouwelijk. In de slotregel: Ze omarmt je. Hetgeen taalkundig nergens op slaat. Edoch, men persisteert. Hier de oorspronkelijke tekst, bijeen. Een 'résumé' van wat zich in 52.40 minuten voltrekt.

Dat schip heeft een bar in de vorm van een vis.

Dat schip heeft een beeld van een boeg.

Dat schip vaart vijftig jaar heen en weer.

Dat schip fluit de kapitein wakker. Klaarwakker.

Dat schip rust nu uit. Met de kont naar zee.

Dat schip heeft kunst aan boord.

Dat schip doet aan fitness.

Dat schip heeft fabels aan de muur. En vluchten vogels. En een verliefde Apollo.

Dat schip rolt zijn verleden uit.

Dat schip heeft zijn jeugd terug.

Dat schip woont in de harten van velen.

Dat schip omarmt je.



Jammer genoeg mag ik de tekst niet zelf inspreken. Dat begrijp ik natuurlijk ten volle, maar... Als ik eens een keer bij Park Studio ben, voor iets geheel anders, doe ik het lekker toch.

Paul Kramer reageert heel sportief: [...] En je hebt inderdaad een goede en mooie spreekstem. Ik heb even geluisterd op je website.

Ondertussen is het prachtschip een bron van grote zorg. De corporatie is buiten de statutaire oever getreden, is 199 miljoen euro kwijt aan de werkzaamheden (daar komt best nog wat bij), taxeert de waarde 50 miljoen hoger dan de toezichthouders en dient rekening te houden met een verlies van minimaal 70 tot 90 miljoen. De affaire speelt een rol bij het gedwongen aftreden van minister Vogelaar en staat hoog op de agenda van opvolger Van der Laan. Die meldt begin november '09 dat de kosten inmiddels zijn opgelopen tot € 240 miljoen.
En zo voorts en zo verder.

Sinds 15 februari 2010 is het schip open voor publiek. Doel: ruim 600.000 bezoekers. Aan: 40.000 m2 betreedbare ruimte, 257 hotelkamers, een theater met 500 stoelen, twee restaurants, een bar en een terras. Ik help het hopen...