Werk    Mauritshuis: 
   Bedrogen ogen    Bertolli    Italië    Frans van Mieris    nieuw.nl 
   Open dag    Rembrandt    Rubens & Brueghel Samen    Vermeer    Afscheid  




Bordeelscène, c. 1658-1659, paneel, 42.8 x 33.3 cm, Den Haag, Mauritshuis


Een rasverteller

Frans van Mieris. Er zijn hagen, hoven, lanen, pleinen, straten naar hem vernoemd. Volgens het Mercedes navigatiesysteem: te Nieuwegein; in Barneveld; in Eindhoven, Hilversum, Muiden| Muiderberg en Zeist|Huis ter Heide; te Maassluis; in Almelo, Amsterdam, Apeldoorn, Deventer, Groningen, Leeuwarden, Leiden, Maarssen en Papendrecht. Niettemin denk ik dat Van Mieris geen alom bekende is.

Frans van Mieris de Oude (1635-1681) is één van onze beste "fijnschilders". Hij geeft stoffen, onder meer, uiterst nauwgezet weer, op zoek naar perfectie. Toch is het niet zijn onbetwiste vakmanschap, hoe verbluffend ook, dat me bij hem het sterkst aanspreekt. Nee, het is de omstandigheid dat vrijwel al zijn werk over mensen gaat, om mensen draait. En dat er zo veelvuldig sprake is van interactiviteit. Er gebeurt iets. Met, tussen, onder mensen.

Reinold Kuipers, "Heer onder de uitgevers", in de tweede volle week van september 2005 overleden, op 91 jarige leeftijd, was ooit tekstschrijver bij een reclamebureau. Hij vond reclame wel een bevredigende bezigheid: "Het zet je ertoe aan verstaanbaar en compact te schrijven." Zulks houd ook ik me voor. Ditmaal in zeven advertenties en een achtste variant. Uiteraard speelt de keuze van beelden een grote rol. Plus de wisselwerking. En de opbouw, de opeenvolging.

Na gesprekken met Pom Verhoeff (communicatie) en Quentin Buvelot (conservator) spreek ik een startende voorkeur uit. Voor beeltenissen, historisch op rij. Waarna ik begin te lezen. Van cataloguskopij tot aanvullende teksten. De schilder komt steeds dichterbij. Ja. En dan is het een kwestie van invallen. Niet zelden in de ochtendstond. Van associatief denken, van tastend formuleren.Tekst groeit in je hoofd, naar eigen ritme. Beeld voegt. Of weigert.

Van Mieris in diens atelier, een dubieuze herberg, een schertsarts, een bordeel, een oude vioolspeler, een oestermaal, een dame op het balkon, een slapende officier. Ziedaar, de onderwerpen. Ze nemen hun gestalte aan. Op zo'n 4 centimeter breed bij 37 hoog. In wezen zijn het vroege stripverhalen.

Daarnaast verscheen, twee maal, een praktische annonce, vol feitelijkheden. Lees maar.


>Bekijk advertenties
>Stop advertenties

>Reacties

Omdat de Haagsche Courant niet meer is wat hij was (na de ondergang in het AD) is regionale radio in het mediaplan betrokken: Radio West. Er werd gedurende één maand vier keer per dag uitgezonden. Daartoe zijn vier commercials van 25 seconden opgenomen, eigenlijk even zovele mini scénes. Ingesproken door de jonge acteur Sanne den Hartogh, verbonden aan het gezelschap Huis aan de Amstel. Telkens onstaat een beeld van wat zich op een schilderij afspeelt. > De vier teksten
De vier commercials



Het oestermaal, paneel, 27 x 20 cm, Den Haag, Mauritshuis