Werk    Pak me beet  


Vlak voor het zomerreces '06 schrijf ik de tekst. Op een wat schimmig verzoek van de dames Janna en Richtje Reinsma. Handelend als gastredacteuren van het literaire tijdschrift 'Raster'. De invalshoek is taal, het motto luidt 'Lees mij' en ik mag het over mijn eigen werk hebben. Illustraties steunen. Het artikel wordt geweigerd. Het zou niet passen binnen de beoogde opzet. Verder nooit iets vernomen. Ook een presentexemplaar kan er kennelijk niet af. Nou, dan niet.

Toch laat 'Pak me beet' me niet los. Op 18 mei '07 lunch ik met Joop Smit en geef hem de tekst mee. Met de vraag of hij een boekje vorm wil geven. Dat wil hij. En dat doet hij zoals alleen hij het kan. Ik vul nog wat aan, doch verander geen woord. Binnen de kortste keren ligt er een eigenzinnig ontwerp. Dat me ten zeerste aanspreekt. Op 20-07-2007, mijn 69ste verjaardag, is het werkje klaar. De gedrukte oplage (500 exemplaren) is vrijwel uitgeput. Vandaar de aanwezigheid hier>>

Reacties>>

P.S.
In mijn boekje (alleen nog digi) voer ik aida op. En veronderstel dat dit begrip in het vak een zachte dood is gestorven. Niets is minder waar. Het figureert nog volop. En wordt alom onderwezen.

Overigens
komt de Ars Rhetorica van Aristoteles ons metier evenzeer te stade. Zijn kunst van het overtuigen berust op drie basisvoorwaarden:
- ethos, oftewel geloofwaardigheid,
- pathos, het vermogen om de emoties van het publiek aan te spreken en
- logos, het logisch kunnen redeneren.
Een belangrijke retorische techniek is de consequente herhaling. Klinkt niet vreemd in de oren.