Werk    Erasmus van Amsterdam  


Hier begint het. Jaren geleden al.

Het atelier van Neel Korteweg. Beeldend kunstenaar. Aldaar groei ik méé. Met haar en met Erasmus. Ik ben niet de enige. Er ontstaat een heuse crew. Multidisciplinair en hoogst aangenaam. Neel is in de ban van Erasmus en Desiderius van haar. Tastbaar bewijs: prachtige portretten en een vloed aan tekeningen. Veelal gebaseerd op De Lof der Zotheid - het boek waarin Vrouwe Zotheid (door Gerrit Komrij steevast Vrouwe Dwaasheid genoemd) onverveerd en sarcastisch de dingen zegt die Erasmus zelf niet zeggen kan. Vrijheid van meningsuiting? In de Middeleeuwen? Hoe bedoelt u?


Hans Holbein: Vrouwe Zotheid (s)preekt.                                  Neel Kortweg wórdt Vrouwe Zotheid

Het blijft niet bij schilderijen en tekeningen. Dichters en schrijvers reageren, er wordt gedacht over een boek, er moet uiteraard een expositie komen met een spannende opening en wat niet al. Kortweg: een project. Zaterdag 21 juli 2012 spreek ik met Judikje Kiers, directeur van het Bijbels Museum, in de zonovergoten tuin. Herengracht 3 6 8.

Uiteraard vertel ik over het project -zo beeldend mogelijk- en stel een ontmoeting voor met Neel. Die komt en mondt uit in een jawoord. Waarna voor mij het werk begint.

1. De titel: Erasmus van Amsterdam.
Waarom van Amsterdam? Omdat Erasmus zich thuis voelt. In the most liberal city of the world (naar men wel zegt). En bij Neel. Bovendien zit er iets competitiefs in. Ten opzichte van Rotterdam. Alwaar hij vermoedelijk is geboren. Stukje stedenstrijd...

2. Het gaat minstens zozeer om Neel. Hoe verbind je haar met hem? Via de boventitel. Neel Korteweg brengt hem in beeld: Waarmee duidelijk haar rol is aangegeven.

3. Beeld, beelddrager. Geef mij maar de 'blauwe Erasmus'. Graniet, plastic, foto digitaal bewerkt. Alles van Neel.

4. Het affiche, hoog op de museale prioriteitenlijst. Studio Berry Slok maakt het ontwerp. Aandacht voor de kleinste details. Tot en met de sponsorvermelding. Hoe doe je dat? Zo, in mijn woorden:

Onze dank aan fondsen en mensen. logo, logo, logo. Mensen: teveel om hier op te noemen.

5. Een folder. Uiteraard. Ik reik de opzet aan en schrijf de tekst. Studio Berry Slok geeft vorm.




Klik hier voor vergroting>>

6. Op zaal. Het moet nu eens anders dan gewoonlijk. Geen ellenlange A-tekst, in een te klein corps op een te grote regelbreedte. En al helemaal niet diapositief in zwart, bruin, rood. En geen B-teksten die op kleinere schaal hetzelfde doen. En ook geen C-teksten, die vreselijke kaartjes naast elk werk. Met titel, naam van de kunstenaar, jaartal, formaat, techniek, collectienummer dan wel bruikleengever.

Er wordt een team à 3 geformeerd. Hermine Pool, de conservator, Marijke van der Wijst, interieurarchitect en ik. Gelukkig denken we er eensgezind over. En zo raak ik direct betrokken bij: de keuze van de te exposeren werken, de indeling in clusters, de plekken, de route, zichtlijnen, rustplekken en meer van dat al. Heel spannend!

7. En zo schrijf ik alle zaalteksten, tot op de gang toe. Op de nieuwe manier die me voor ogen staat. Intro, zo'n 20 bovenkoppen à 1 regel (als teaser en ter duiding), en wat bijschriften (eveneens kort en krachtig). Plus ruim 20 inhoudelijker teksten, die getoonde werken dichterbij brengen. Verhalend, niet belerend. Voorbeelden?>>

Ik teken daar nog even iets bij aan. Van nature ben ik gespitst op leesbaarheid. Inhoudelijk, doch ook fysiek. Ik kan niet nalaten me te bemoeien. Met corpsgrootte, lettertype, kleur, manier van aanbrengen. Kastdeur is klankbord.

Willemijn Somers, van Studio Berry Slok, is me een bondgenote. Sterk en niet klakkeloos. Waarvoor dank!

8. Het houdt niet op. Er moet een website komen. Die komt er: www.erasmusvanamsterdam.nl Samen met dochter Myrthe, waar nodig bijgestaan door tweelingzus Nienke, vanuit San Francisco.

9. Het houdt niet op. Ik schrijf een voorwoord in het boek, alsook de achterflaptekst. Ik voeg een pakkende regel toe aan banners-op-de-gracht, componeer een persbericht, dat regeltjes tergt, schrijf de uitnodiging (digi en print), verklaar 200 taboes, zet twee advertenties op (Uitkrant en A-mag) en houd de intro-toespraak bij de opening. En, volgens mij, gaat het zo nog wel even door.

10. Op het scherm. Om te beginnen een paar banners. Op diverse sites en in nieuwsflitsen. Niet al te groot, maar zo is het nu eenmaal - digitaal.

En dan twintig seconden bij de VVV, op Schiphol en het Stationsplein. Om aandacht te vragen en primaire belangstelling te boeken. In drie partjes (dia's) opgedeeld. Het verhaal in een mini dop.

Reacties:>>

En nu? Erasmus ziet alweer uit naar een zonnige vakantie in Normandië.
Samen met Neel.

Precies een jaar later stuurt Neel deze foto rond. Aan haar getrouwen.
Straathoek in Lissabon. Foto: Anne van Amstel, 8-11-'14.