Ooit  Eigen werk    Herman Miller  


Herman Miller is een kantoorinrichter, ten tijde. Ik ontmoet bedrijf en mensen in het licht van het periodieke Designers Weekend. Wietske Beenen, mijn rechterhand en ik coördineren dat en verzorgen de communicatie. Eind 1989 vraagt Miller (directeur Ligtelijn en hoofd marketing Marijke van der Vliet) me de onderneming te adviseren. Van harte gaarne. Alzo maak ik een analyse van het optreden naar buiten, breng ik adviezen uit, schrijf ik een veelheid aan teksten (brieven, persberichten, een corporate brochure) en ben ik een klankbord voor ontwerper en anderen.

Het wordt weer Nieuwjaar en dus moet er iets komen. Op de grens van 1991 en 1992. Dan reeds koester ik een flinke portie weerzin. Tegen brieven, kaarten, druksels en verzinsels - al dan niet olijk. Ik praat erover met de klant. Hoeveel kost een Nieuwjaarsmailing, gemiddeld, per keer? Rond 8.000 gulden. Mag ik binnen die grens iets anders bedenken? Iets nieuws en niet obligaat? Dat mag.

Het wordt de Herman Miller Award.

Lees hier de introductiebrief>>

De eerste jury bestaat uit Marijke van der Vliet, Jan Lucassen (voorzitter College van Bestuur van de Akademie Industriële Vormgeving Eindhoven - bij afkorting AIVE), Ton Haas (directeur ontwerpbureau Landmark) en mij (voorzitter). De beraadslagingen worden bijgewoond door Jan van Duppen (lid College van Bestuur AIVE).

Er wordt een keuze gemaakt uit drie kandidaten:

  • Gert-Jan Leusink
  • Tord Boontje
  • Ester van de Wiel
  • Ester van de Wiel wint. Op grond van een loepzuivere beursstand voor een natuurvriendelijke tapijtfabrikant en bovenal voor haar hoogstpersoonlijke en originele visie op een ten onrechte ondergewaardeerd gebied ter weerszijde van het Eindhovensch kanaal. Zij ontwerpt daarbinnen een gedoogzone voor prostitutie.

    De prijs wordt uitgereikt in de Beurs van Berlage.

    Ester reist naar Rusland, Mongolië, China en Japan en rapporteert expressief via woord en beeld op 21 januari 1993, aan een omvangrijk gehoor.

    De tweede jury kent een verwante samenstelling. Alleen wordt Ton Haas opgevolgd door Josée de Pauw, op dat moment ontwerper/partner BRS Premsela Vonk.

    Vijf kandidaten passeren de revue:

  • Maaike Evers
  • Sjoerd Hoekstra
  • Djoke de Jong
  • José Maase
  • Esther Rolink
  • De jury scherpt voorafgaand de criteria aan. Belangrijkste overwegingen bij de beoordeling zijn:

  • de beloften die de genomineerden inhouden, in termen van persoonlijkheid en kwaliteit van het werk
  • de mate van uniciteit
  • het onderscheidend vermogen
  • de originaliteit van de benadering
  • Maatschappelijke aspecten spelen op de achtergrond mee en kunnen bij moeilijke beslissingen de doorslag geven.

    Djoke de Jong wint. Van haar 27 projecten scoren een witgoedserie, twee kussenslopen, lampen met 'Belgische dimmer', het affiche MO NU MENT, de tafels die met schoolbordkrijt kunnen worden beschreven en een hotel voor doorgaande reizigers de hoogste hoge ogen.

    De uitreiking vindt wederom plaats in De Beurs van Berlage, tijdens de opening van Graduation.

    Djoke reist naar en door Thailand.

    En dan houdt het op. Herman Miller trekt zich terug uit Nederland. Waarmee een onvermijdelijk einde komt aan de Herman Miller Award. In de knop gebroken...