Ooit  Vak    Avenue  



November 1965

Avenue, ja
Geen museum ontkomt er aan. Lijkt het wel. Verbouwen. Verhuizen. Of allebei tegelijk. Geldt ook voor het Nederlands Fotomuseum. De Rotterdamse Witte de Withstraat wordt ingeruild voor het prestige van Las Palmas. Op de Kop van Zuid. Doch. Vůůrdien wordt Avenue geŽerd. Met tento en boek. Najaar 2006. Een enthousiast verhaal, dat ik opeens niet meer kan vinden, zet me op het spoor. Arno Haijtema is wat kritischer, sceptischer. Dat komt wel vaker voor, in de Volkskrant. Maar ik denk, ongezien, dat hij het gelijk aan zijn zijde heeft. Hij mist de mogelijkheid om ook zelf te bepalen wat je, uit de vergangen jaargangen van het trotse maandblad, nou werkelijk wilt zien. En hoe lang je daar naar wilt kijken.


Oktober 1967

Er komt nog iets bij dat nergens wordt gesteld. Fotografie is, van stonde af aan, heel belangrijk voor Avenue. Maar, doch, echter, edoch. De kracht van Avenue is nu juist dat veel, uitzonderlijk veel, disciplines op hoog niveau aan bod komen. Proza, poŽzie, reportages, vormgeving, typografie, illustraties. Om slechts een zestal te noemen. Het is volkomen logisch dat het Fotomuseum voor foto's opteert. Maar waarom dan geen samenwerking??? In of buiten de wereldhaven? Waardoor ook het voorbeeldige werk van Toon Michiels en de treffende tekeningen van Mariet Numan nieuwe ogen kunnen strelen?


Februari 1976

Er is nog iets. Het ronkt, op de museumsite. Leest, mee: 'Vrijwel alles kon en mocht, zolang het relevant en spectaculair was. De seksuele bewustwording en emancipatie van Nederland - na de periode van de wederopbouw - is vrijwel feilloos af te lezen in de ruim dertig jaargangen'. Lariekoek. Als de dag van gisteren herinner ik me het voorval melk/ Aldridge/Ruting/Mertz. Alleen het jaartal is me ontvloden. Het moet op de grens van zestig/zeventig zijn geweest. Kort en goed komt het neer op een advertentieverbod. Stel je voor: in Avenue. Een advertentieverbod. Mede op instigatie van een priester!!! >casus belli


December 1985