Ooit  Mensen    2008  


Woensdag 3 september '08. Terwijl Henny en ik terugreizen, vanaf Bali,
overlijdt Mieke Strijbosch, 71. Een vrouw met liefde en kracht. De onmisbare gezellin van Mick Hoppe. En mij, ons, ten zeerste dierbaar. Vroeg in de eeuw roept ze zichzelf uit tot mijn, ons, zusje. Naast de andere drie. We leggen dit, terstond, voor aan moeder Mien. Die omarmt. Haar en het idee. 'Mamma, u heeft er een dochter bij'. 'Welkom kind'. Mieke is een heel bijzondere vrouw. Creatief, verknocht aan schoonheid, speels, moedig, open, vrolijk, gloedvol, warm, vervuld van interesse. Haar heengaan is een schok en een verlies van jewelste. En 71 is gewoon te jong.

Maandag 7 juli '08. Er zijn twee herdenkingsbijeenkomsten tegelijk. En vlak bij elkaar. Voor Pater Van Kilsdonk in de Dominicuskerk en voor Mies Bouhuys in De Rode Hoed. Ik kies voor Mies. Een grote persoonlijkheid, zeggen kaart en advertentie. Liefdevol, strijdbaar, rechtvaardig, fantasierijk. Ruim dertig jaar is ze begaan met de Dwaze Moeders in Argentinië, als voorzitter van het steunfonds SAAM. Ook zit ze lang in bestuur en raad van advies van de Anne Frank Stichting. Van jongs af aan voelt ze zich nauw verbonden met Anne. En altijd, altoos, een lang leven lang, verzet ze zich tegen onrecht. Anderen aangedaan. Met de vaste wil het uit te bannen.

Mies Bouhuys (1927-2008) is schrijfster, in hart en nieren. Gedichten, verhalen, (toneel)bewerkingen. En kinderversjes. En kinderverhalen. Pim en Pom voorop.

Ook vertelt ze prachtig. Met warme, markante, gloedvolle stem. Op 6 september '07, nog, op Nederland 2. In Andere Tijden. Over schoolmelk en Joris Driepinter.

Joris wordt in 1964 geboren. Dimitri Frenkel Frank is geestelijk vader. Antoni Jensen tekent. Mies Bouhuys schrijft de teksten. Voor advertenties, affiches, televisie-commercials. Ik (25) ben middelaar, intermediair, opdrachtgever. Pure vreugde.
Later treed ik zomaar in haar voetsporen. Schrijf zelf de kopij. Anders, minder poëtisch, compacter, doch nog steeds verhalend.

Wat een voorrecht Mies Bouhuys te hebben meegemaakt.


Zie ook: Joris Driepinter>>



Ik zie haar voor het laatst op 12 december '07. Op Zorgvlied. Bij de begrafenis van Marè van der Velde. We heffen het glas en delen herinneringen. Op 3 april 2008 verlaat Hanny van den Horst het leven. Ze is dan 83, al merk je dat niet. Negen jaar zwaait ze de scepter als hoofdredacteur van 'Margriet'. Als eerste vrouw in die functie bewerkstelligt ze een spraakmakende koersverandering. O, de recepten en de reisreportages blijven. Maar met vaste hand (en een gulle lach) schept ze armslag, ruimte. De tijd een tikje vooruit. Zo wijst ze lezeressen de weg. Naar emancipatie en een grotere persoonlijke vrijheid. Kracht, wijsheid en warmte vergezellen haar. Onafscheidelijk.




Foto: Sjaak Ramakers

>>



Vrijdag 21 maart '08 overlijdt, onverwacht, Eckart Wintzen. Pas 68. Oprichter van BSO. Hij brengt er het eerste milieujaarverslag van NL uit. En: het eerste jaarverslag voor kinderen. Eckart is een pionier, een ziener, een vernieuwer. Met een hart voor mensen en voor de aarde. Celfilosofie, kleinschalig werken, gedelegeerde verantwoordelijkheid kenmerken zijn denken. Over ondernemerschap. Daaraan koppelt hij eigenheid, eigenzinnigheid, gevoel, moed, trouw. En humor! Ex'tent (Eckart's tent), een fonds met risicokapitaal voor groene projecten en duurzaam ondernemen is een zoemende bijenkorf en een toevlucht voor velen. Ik ontmoet Eckart in wandelgangen, op congressen, dineer met hem in Den Haag en adviseer een keer samen. Telkenmale arriveert op mijn verjaardag een ongewoon cadeautje. Van een waarlijk unieke man. www.extent.nl

Twee jaar later>>