Ooit  Mensen    2007  


        

Slava! Mstislav Rostropovich. Baku, 27 maart 1927. Moskou, 27 april 2007.
Ik heb hem zien dirigeren, ik heb hem horen spelen en ik heb hem mogen omarmen.
In 2001, in de dirigentenkamer van het Concertgebouw.

Op 21 maart overlijdt, 90 jaar oud, Jac. Hermans. Inspirerend ondernemer, kruidenier in hart en nieren. Officieel: Jacobus, voor intimi: Co. Ik behoorde niet tot de intimi, maar mocht wel Co zeggen. Op weg naar de Verenigde Staten en een paar dagen na aankomst. In 1979. Ik weid wat uit op de website www.zuidelijkewandelweg.nl   Lees maar >>

Albert Waalkens, de boer die heel lang heel veel doet voor de moderne kunst, sterft op zondag
1 april, in Finsterwolde. Eerder dit jaar wint hij de Benno Premselaprijs. Voor 'zijn inspirerende en stimulerende rol voor verschillende generaties kunstenaars'. Waalkens laat zich leiden door zijn intuïtie en is zeer ontvankelijk voor nieuw talent. 'Kunst is wat me frappeert en ontroert. Waar de haartjes van mijn hand overeind van gaan staan'. In het boek 'Onmetelijk optimisme' van de stichting Visioen en Visie wordt ruime aandacht aan Waalkens geschonken.

Op 7 september '07 overlijdt Hans Paalman (75), oud-directeur van het Stedelijk Museum te Schiedam. Ik ken hem sinds 1969. Dan is hij één van de vier mannen die spreken over marketing communicatie voor cultuur. En aldus vloeken in de kerk. Ten tijde. Te Den Haag. Op mijn instigatie. Op de tweede dag van het congres van het Genootschap voor Reclame. In de gloednieuwe Willem-Alexanderzaal van het Congresgebouw. Ervaren als: 'het rampcongres'. Vanwege de ongewenste speelsheid. Sedertdien komen wij elkaar met enige regelmaat tegen. Bijvoorbeeld bij de uitreiking van de Koninklijke Prijzen voor de Schilderkunst. Hans is een kenner. Flamboyant ook. En tot het laatst aimabel en nieuwsgierig.


   Pierre Janssen (1926-2007) leerde
   me kijken, zien en luisteren. >>

Zaterdag 27 oktober '07 loop en rijd ik met een mooie groep mensen door Istanbul. Het is daar een uur later dan in Kerk-Avezaath. We bezoeken een oude elektriciteitscentrale (nu museum) met daarnaast een gloednieuwe kunsthal. Gevolgd door het Pera Museum. Waarin een galerij vol sultans en een selectie uit de collectie van de bank J.P. Morgan. Met de bloem van de modernen. Van Calder tot Warhol, van Basquiat tot Paik. Gevolgd door de tiende Biënnale (ten zeerste geëngageerd), een verborgen moskee en nog meer, veel meer. Zaterdag 27 oktober '07 overlijdt, thuis in Kerk-Avezaath, meester kunstverteller Pierre Janssen. Dat weten we pas op 1 november. Dan zie ik hem terug, in zwart wit. In het journaal. Nog immer: magnetiserend. Dan hoor ik de stem, die ik nimmer vergeet. Pierre, goede vriend, leert me kijken, zien en luisteren. Dat zal hij ook blijven doen. Een mens is nooit te oud. Zie tevens: ooit, Pierre>>

Antoinette van der Horst reageert>>

Vroeg in de jaren zestig neemt Alexander Orlow, eigenzinnig directeur van sigarettenfabriek Turmac, het initiatief tot de Peter Stuyvesant Collectie. Moderne kunst boven de machines te Zevenaar. En in het witte, door Bodon ontworpen, kantoor te Amsterdam. Intussen telt de verzameling ruim 1400 werken. Van hoge kwaliteit. In 1969 neemt dezelfde Orlow een directiesecretaris aan.
Mr. Johannes George de Vos, in de wandeling Bunky. Die roepnaam krijgt hij vlak na zijn geboorte (8 juli 1939, Batavia) en hoort hij tot het laatst (11 november 2007). Er gebeurt van alles tijdens zijn werkzame leven. Turmac wordt Rothmans wordt BAT (British American Tobacco). Bunky wordt lid van de Nederlandse en later de Europese directie. Belast met public affairs. In de zwaar bestookte bedrijfstak zet hij zich in voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. En voor eerlijkheid. Ook de verzameling komt onder zijn hoede. Hij trekt puike adviseurs aan. Waaronder: Willem Sandberg, mevrouw Hammacher en Wim Beeren. Voorjaar/zomer 1997 werk ik met hem samen en maak een serie advertenties voor een grote tentoonstelling in het hoofdkantoor. Anthon Beeke en Wim Beeren zijn van de partij. En uiteraard: Barbara Baarspul, de dagelijks drijvende kracht. Bunky is een levensgenieter. Mensen, Amsterdam, mooie maaltijden, goede glazen, kunst, gevoel en humor.