Nooit:   Almere   Mauritshuis   Go China   BC   Alexander   Ernst   Cobra   Pop Art   KIT  

Het begint allemaal met het plan een nieuw museum te bouwen. Een wereldmuseum.
Voor hedendaagse niet-westerse kunst. In de groeigemeente Almere. Vergeet het maar.
De bezwaren stapelen zich op en worden ten dele gedeeld door de initiatiefnemers. Er vindt een bijstelling plaats, tot global forum, ook wel global cultural forum. Terdege deskundigen houden zich bezig maar komen er niet uit. Op 8 maart 2000 word ik benoemd tot adviseur van de stuurgroep.
Door de dienst Stadscentrum. Er gaat intensief oriŽnterend overleg aan vooraf. Ik kan daarvan geen chocola maken.

Het is een heerlijke kluif, samen met goede, leuke mensen. Om de discussie te stimuleren breng ik een naam ter tafel: Antenne. Die geeft aan wat ik belangrijk vind voor het gebouw, voor het project: voelhoorn, tastspriet, draden voor ontvangen en (uit)zenden.

Natuurlijk is er subiet oppositie. Van mensen die zelf aan Atheneum denken. Ik reik een alternatief aan: Volt: eenheid van elektrische spanning of elektromotorische kracht.

Dochter Myrthe, Grafisch Lyceum, maakt schetsen. Niet voor een officiŽle huisstijl, maar voor een toekomstige benadering van jongeren, onder meer via internet.

              



Op 19 juni omschrijf ik de essentie van Antenne >>

Vervolgens ontpopt zich een kluwen van voorstellen, onderbouwingen, vergaderingen, presentaties, lemen lagen, aanvullingen, wijzigingen en wat dies meer zij. In een laat stadium wordt de naam Antenne geschrapt ten faveure van SITE. Ik zal niet opnieuw commentaar leveren.

Het uiteindelijke voorstel is behandeld in het college van B & W en in debatten met raadscommissies. Eind april 2001 wordt besloten een pilot op te zetten, als voorloper.
Als die in 2003 wordt gerealiseerd, kan het gebouw er in 2006/2007 staan. Zegt men.
Dan keert het politieke tij. Leefbaar Almere in de raad, 'onze' wethouder weg.

Exit Antenne, exit project.
Het kan niet altijd in Almere.
Wel heel jammer!